brakissBrakiss urodził się na planecie Msst. Ponieważ był wrażliwy na Moc, został szybko odkryty przez Imperium i uznany przez jego agentów za zdolnego do służby pośród imperialnych Inkwizytorów, którym służył również po bitwie o Endor. Z ich rozkazu wstąpił do Akademii Luke’a Skywalkera na Yavinie IV i wraz z pozostałymi studentami wziął udział między innymi w ostatecznym unicestwieniu ducha Exara Kuna. Mimo tego doświadczenia nadal skłaniał się ku Ciemnej Stronie, a Luke Skywalker, który zdawał sobie sprawę z jego potencjału, pragnął wskazać mu właściwą ścieżkę i dlatego nie wyrzucał z Akademii, licząc na jego nawrócenie się.

Po kilku latach Brakiss opuścił Akademię i wrócił na rodzinny świat, jednak zażądał od Inkwizytorów, by zostawili go w spokoju. Ci, uważając go za niespełna rozumu, z radością pozbyli się niepotrzebnego już balastu i pozwolili mu opuścić ich szeregi, pozostawiając go przy życiu jako zbyt niewiarygodnego świadka, by ktokolwiek mógł uwierzyć w jego słowa.

Wkrótce Brakiss ponownie opuścił Msst, by odnaleźć cel swojego życia, w efekcie znalazł się w fabryce droidów na Telti, gdzie zamierzał dojść do ładu z samym sobą, lecz już wkrótce uległ wpływowi kolejnego użytkownika Ciemnej Strony, również byłego studenta Skywalkera, Dolpha. Dolph, znany teraz pod imieniem Kuellera, opuścił Yavin IV, by na swoim rodzinnym świecie, Almanii, poprowadzić powstanie przeciwko despotycznemu władcy. W trakcie przygotowywania rewolty, pozwolił na to, by Ciemna Strona zawładnęła jego życiem i w rezultacie po krwawym przewrocie sam stał się następnym dyktatorem Almanii.

Dzięki Kuellerowi Brakissowi powierzono funkcję zarządzającego fabrykami, co odciągnęło jego myśli od problemów i wątpliwości. Powierzono mu również dowodzenie nad droidami gladiatorami, znanymi jako „Czerwony Terror”, słynnymi ze swej bezwzględności i siły. Niewiele osób wiedziało, że były one również przeznaczone do wykonania planu ataku na Jedi i Nową Republikę.

Kilka sztuk przeszmuglowanych na Coruscant droidów, wypakowanych po brzegi materiałami wybuchowymi, znalazło się w 17 ABY w sali senackiej Nowej Republiki. Eksplozja zabiła dwudziestu pięciu senatorów i zraniła ponad sto innych, w tym samą Leię Organę-Solo, a także poważnie zagroziła stabilności sąsiednich budynków. Tym atakiem Kueller próbował wzmocnić frakcję imperialną, jako że starannie zaplanował miejsce wybuchu, takie, w którym przede wszystkim siedzieli senatorowie oddani Nowej Republice. Zadbał również o to, by odnaleziono sfabrykowany dowód na winę Hana Solo, co miało sprawić, by głosowano nad wotum nieufności dla Leii.

W wyniku podjętego przez oboje Solo i Skywalkera śledztwa, Skywalker zjawił się na Telti tylko po to, by spotkać uzbrojonego w miecz świetlny Brakissa, który ostrzegł go przed Kuellerem. Dawny mistrz nie posłuchał jednak ucznia i podążył na Almanię, gdzie został uwięziony przez kolejnego ze swych dawnych podopiecznych. Dalsze wydarzenia sprawiły, iż dezaktywowano pozostałe modele „Czerwonego Terroru”, a Leia Organa-Solo zabiła Kuellera. Brakiss ponownie został bez protektora.

Tym razem postanowił odnowić swoje imperialne kontakty. W 19 ABY nastąpiło podpisanie pokoju pomiędzy Pozostałościami Imperium a Nową Republiką, kończące trwającą blisko dwudziestoletnią wojnę domową. Nie wszystkim jednak podobała się taka polityka, zwłaszcza pojedynczy lordowie nie uznawali tego paktu i oficjalnie odłączyli się od Pozostałości. Ich przywódcami było czterech Imperialnych Strażników, poprzednio szturmowców, awansowanych przez admirał Daalę.

Założyli oni Drugie Imperium, które miało przywrócić chwałę poprzedniego. Do pozyskania ludzi dla swojej sprawy, umiejętnie wykorzystywali dawne hologramy Imperatora Palpatine’a, sprawiając wrażenie, jakby powrócił po raz kolejny, by odzyskać swoje włości. Wielu imperialnych, niespecjalnie zadowolonych z obecnych porządków, dołączyło do tworzącej się formacji.

Brakissowi, teraz już Mrocznemu Jedi, zostało powierzone zadanie rekrutacji i wyszkolenia innych, by mogli stawić czoło Jedi Skywalkera. Z przyznanych środków udało mu się wybudować stację kosmiczną, technicznie zaawansowaną do tego stopnia, iż pochłaniała światło i sygnały, pozostając praktycznie niewidzialną, a także niewykrywalną na radarach. Nazwał ją Akademią Ciemnej Strony. Było to zresztą centrum treningowe nie tylko dla Jedi, ale także szturmowców i pilotów. Wiele jego uczennic pochodziło m.in. z Dathomiry, gdzie Tamith Kai, jedna z jego instruktorek, postanowiła namówić do współpracy swoje dawne towarzyszki, Siostry Nocy. Jednak ta akcja rekrutacyjna nie mogła nie zostać zauważona przez Bractwo, sprawujące kontrolę nad Dathomirą. Poinformowani przez Augwynne Djo, Lady Cathia i Mroczny Lord Freejack rozprawili się z Tamith Kai, na zawsze odcinając jej drogę powrotu na rodzinną planetę.

W tym samym roku do Drugiego Imperium przyłączył się niejaki Qorl, dawny pilot imperialny, uwięziony w dżungli Yavina od czasu zniszczenia Gwiazdy Śmierci. Wraz ze swymi cennymi umiejętnościami, dostarczył również sporo informacji, między innymi o tym, iż na księżycu szkolenie rozpoczęło nowe pokolenie Jedi.

Brakiss uznał, że młode niewytrenowane umysły będą znacznie łatwiejsze do zindoktrynowania i wraz z Tamith Kai postanowił porwać kilku uczniów Praxeum Jedi. Ich wybór padł na rodzeństwo Solo, po części ze względu na ich talent, po części na fakt, iż byli dziećmi przywódczyni Nowej Republiki. Mimo olbrzymich wysiłków włożonych w próby przeciągnięcia młodych Solo i ich przyjaciela, Lowbaccy, na Ciemną Stronę, jego zamiary nie powiodły się. W tym samym czasie ślady pozostawione podczas porwania doprowadziły siły Jedi do Akademii, pomagając dzieciom w ucieczce.

Ta porażka zmusiła Brakissa do przyczajenia się i rekrutowania przyszłych uczniów tam, gdzie nikt inny by ich nie szukał, m.in. na dolnych poziomach Coruscant. Tam właśnie znalazł swojego najlepszego podwładnego, byłego przyjaciela rodzeństwa Solo, Zekka, całkowicie oddanego sprawie Drugiego Imperium.

Niestety, gniew, który dawał Brakissowi jego siłę, był także przyczyną jego zguby. Kiedy dowiedział się, że rzekomy powrót Palpatine’a był tylko zręczną sztuczką wymyśloną przez czterech żołnierzy, zabił trzech z nich. Ostatni zdołał uciec i włączyć systemy autodestrukcji Akademii Ciemnej Strony. Brakiss zginął w wybuchu.

 

Informacje o tej postaci można również znaleźć w:

  1. Ja, Jedi – książka autorstwa Michaela Stackpole’a, oryginalnie opublikowana w 1998 r., przetłumaczona na j. polski i wydana przez wydawnictwo Amber w 2000 r.
  2. Nowa rebelia – książka autorstwa Kristine Kathryn Rusch, oryginalnie opublikowana w 1996 r., przetłumaczona na j. polski i wydana przez wydawnictwo Amber w 1998 r.
  3. Młodzi rycerze Jedi. Spadkobiercy Mocy – książka autorstwa Rebeccy Moesty i Kevina J. Andersona, oryginalnie opublikowana w 1995 r., przetłumaczona na j. polski i wydana przez wydawnictwo Amber w 1997 r.
  4. Młodzi rycerze Jedi. Akademia Ciemnej Strony – książka autorstwa Rebeccy Moesty i Kevina J. Andersona, oryginalnie opublikowana w 1995 r., przetłumaczona na j. polski i wydana przez wydawnictwo Amber w 1997 r.
  5. Młodzi rycerze Jedi. Zagubieni – książka autorstwa Rebeccy Moesty i Kevina J. Andersona, oryginalnie opublikowana w 1996 r., przetłumaczona na j. polski i wydana przez wydawnictwo Amber w 1997 r.
  6. Młodzi rycerze Jedi. Miecze świetlne – książka autorstwa Rebeccy Moesty i Kevina J. Andersona, oryginalnie opublikowana w 1995 r., przetłumaczona na j. polski i wydana przez wydawnictwo Amber w 1997 r.
  7. Młodzi rycerze Jedi. Najciemniejszy rycerz – książka autorstwa Rebeccy Moesty i Kevina J. Andersona, oryginalnie opublikowana w 1996 r., przetłumaczona na j. polski i wydana przez wydawnictwo Amber w 1998 r.
  8. Młodzi rycerze Jedi. Oblężenie Akademii Jedi – książka autorstwa Rebeccy Moesty i Kevina J. Andersona, oryginalnie opublikowana w 1996 r., przetłumaczona na j. polski i wydana przez wydawnictwo Amber w 1998 r.