Is it what the teacher teaches or what the student learns?”

 

vergereVergere została oddana pod opiekę zakonu Jedi niemal natychmiast po urodzeniu się. Jej mistrzem był Thracia Cho-Leem. Jeśli chodzi o wydarzenia z jej wczesnej młodości, wiemy tylko, że w 33 BBY wysłano ją wraz z innymi Jedi na Asmeru w celu pojmania przywódców frontu Nebula.

Vergere była niezależną i zbuntowaną adeptką, w tajemnicy studiowała nauki, które nigdy nie mogły się doczekać akceptacji Jedi. Wedle późniejszych słów Lumiyi, w poszukiwaniu zakazanej wiedzy dotarła do Lorda Sidiousa i przez trzy lata była jego uczennicą. Podobno planowała zamordowanie go, kiedy tylko zorientowała się, jak bardzo jest niebezpieczny, jednak w rezultacie to ona została zmuszona do ucieczki. W tym celu przyjęła misję od Rady Jedi, która poleciła jej udać się na Zonamę Sekot, w pobliżu której miały miejsce ataki przeprowadzane przez nieznane, niezwykle zwrotne statki. Gdy Vegere zjawiła się na planecie, odkryła, że za atakami stoją najeźdźcy z innej galaktyki, mający nadzieję na wydarcie sekretu niesamowitej biologii planety. Dowiedziała się również, że Yuzzhanie nie zamierzają się zadowolić pomniejszą planetką, chcą zawładnąć całą Galaktyką. Z zaskoczeniem stwierdziła, że obcy są niewidoczni poprzez Moc i uznała, że Jedi oraz Republika nie są przygotowani do stawienia czoła takiemu zagrożeniu. Zaproponowała więc Yuzzhanom porozumienie – jeśli wstrzymają atak, ona uda się z nimi, by przekazać im sekrety potęgi, którą władała. Yuzzhanie, przekonani, że pochodzi ona od samej planety, zgodzili się bez wahania. Rok później w ślad za nią wysłano Obi-Wana Kenobiego i Anakina Skywalkera, jednak nie potrafili oni ustalić, co stało się z Jedi.

Przez ponad 50 lat Vergere żyła pomiędzy Yuzzhanami, przekazując im ograniczoną wiedzę na temat Republiki i Jedi, równocześnie zbierając również jak najwięcej informacji o obcych. By zataić swą przynależność do Jedi, zniszczyła swój miecz świetlny. Udało jej się ukryć swą obecność w Mocy przed wrażliwymi na tę siłę koordynatorami wojennymi, yammoskami, przez to, iż nauczyła się redukować swoje siły do malutkiej iskierki, która była nie do wykrycia. W tym stanie mogła jednak wpływać na drobne cząsteczki, modyfikować je wedle uznania.

Podczas pobytu pośród Yuzzhan spotkała uwięzionego A’Sharada Hetta, którego zresztą pomyliła z jego ojcem. Właśnie wtedy Vergere pchnęła jego myśli w stronę Ciemności i dyskutowała z nim na temat przyszłości zakonu Sith. Kiedy jednak odrzucił Regułę Bane’a, Vergere opuściła go, uznając Hetta za niegodnego uwagi.

Vergere pozostawała również w dobrych stosunkach z kapłankami Yuzzhan, Falung i Elan. Z tą drugą zresztą podróżowała, kiedy Yuzzhanie zdecydowali się rozpocząć swoją inwazję na Galaktykę. Również u jej boku przeprowadzała tajną operację, podczas której udawały uciekinierki z obozu Yuzzhan Vongów. Nikt nie wiedział, że tak naprawdę Elan zamierzała spotkać się z Jedi, aby zarazić ich śmiertelnymi zarodnikami ukrywanymi w swoich płucach.

Kiedy Brygada Pokoju postanowiła przechwycić “zdrajców” i schwytała Vergere oraz Elan, kapłanka była zmuszona użyć swej tajnej broni, by ich wyeliminować. Z tej opresji ocalił ich Han Solo, ale gdy zorientował się w sytuacji, walczył z Elan, a ona sama zginęła, zainfekowana swoją własną bronią. Vergere uciekła w kapsule ratunkowej “Sokoła Millenium”, lecz wcześniej ofiarowała Hanowi fiolkę zawierającą jej łzy, zmodyfikowane tak, by zwolnić chorobę trawiącą Marę Jade Skywalker, wywołaną przez zarodniki.

Niewątpliwie wtedy Vergere nawiązała kontakt z Lumiyą, która działała jako agentka Bractwa. Ich kontakty nie są do końca jasne, a przekazy różnią się w zależności od tego, kto był ich autorem. Wedle Lumiyi, postępującej zgodnie z poleceniami Dartha Freejacka, ona i Vergere zastanawiały się poważnie nad tym, kto mógłby zostać nowym Lordem Sith. Odrzucały kolejne kandydatury, aż wreszcie zgodziły się na osobę Jacena Solo.

vergere2Po powrocie do Yuzzhan, Vergere została doradczynią mistrza wojennego Tsavonga Laha i rywalką Noma Anora, któremu zresztą towarzyszyła w drodze na Myrkr, gdzie mieli schwytać bliźnięta Solo. Zdołano jednak schwytać tylko i wyłącznie Jacena, a nim zainteresowała się była Jedi. Uwięziony i torturowany Jacen zrozumiał w końcu motywację i sposób myślenia Yuzzhan Vong i stał się wiernym uczniem Vergere. Ona przekazała mu swoje teorie na temat Mocy, która mogła przywrócić prawdziwy porządek w Galaktyce. Twierdziła, że sama Moc nie posiada stron, jest neutralna, a jej wykorzystanie zależy od użytkownika, którym powodują takie a nie inne przyczyny.

Oboje postanowili sabotować plan Yuzzhan mający na celu terraformowanie Coruscant. Zgodnie ze swym standardowym sposobem postępowania, Yuzzhanie zaczęli przekształcanie planety w dżunglę, mającą przypominać ich rodzimy świat. Jacen nawiązał telepatyczny kontakt z organizmem kontrolującym cały proces i zakłócił go na najbardziej elementarnym poziomie. Obojgu udało się uciec z Coruscant.
Gdy Vergere i Jacen znaleźli się we władzy Nowej Republiki, podejrzliwe względem obcej istoty władze uwięziły ją, nie mogąc zadecydować, czy jest przyjacielem czy wrogiem. Wtedy Vergere przeprowadziła szereg dyskusji z Mistrzem Jedi, Luke’em Skywalkerem, na temat samej Mocy i Yuzzhan Vongów. Przekonała go, że Yuzzhanie nie byli źli z natury i podobnie jak innym istotom należy im się pełne zrozumienie. Wkrótce po tym jak Vergere została uwolniona, dowiedziała się o broni biologicznej zwanej Alpha Red i zniszczyła ją, używając ponownie swoich łez. Wówczas uznano ją za zdrajczynię, a sama Jedi musiała uciekać.

Zginęła na Ebaq 9, gdzie przybyła, gdy potrzebował jej Jacen. By ocalić mu życie, rozbiła swój myśliwiec na powierzchni asteroidy, tym samobójczym aktem zabijając wszystkich obecnych w bazie Yuzzhan, za wyjątkiem mistrza wojennego Tsavonga Laha.

 

 

Informacje o tej postaci można również znaleźć w:

  1. Maska kłamstw – książka autorstwa Jamesa Luceno, opublikowana w 2001 r., przetłumaczona na j. polski i wydana w 2002 r. przez wydawnictwo Amber.
  2. Ostrze przeznaczenia: Odrodzenie – autorstwa Grega Keyesa, oryginalnie opublikowana w 2001 r., przetłumaczona na j. polski i wydane w tym samym roku przez wydawnictwo Amber.
  3. Gwiazda po gwieździe – książka autorstwa Troy’a Denninga, oryginalnie opublikowana w 2001 r., przetłumaczona na j. polski i wydana w 2002 r. przez wydawnictwo Amber.
  4. Zdrajca – książka autorstwa Matthew Stovera, oryginalnie opublikowana w 2002, przetłumaczona na j. polski i wydana w 2003 r. przez wydawnictwo Amber.
  5. Szlak przeznaczenia – książka autorstwa Waltera Jona Williamsa, oryginalnie opublikowana w 2002 r., przetłumaczona na j. polski i wydana w 2003 r. przez wydawnictwo Amber.
  6. Jedi vs. Sith: the essential guide to the Force – przewodnik encyklopedyczny oryginalnie opublikowany w 2007.