„You summoned us, Lord Kressh. This had better be good.”

 

HorakmulHorak-Mul był jednym z Lordów Sith żyjących u schyłku starożytnego Imperium Sith. Prawe oko utracone w bitwie musiał zastąpić protezą cybernetyczną. Nie sposób powiedzieć, czy Oko Horaka-mula od początku było artefaktem Sith, czy z czasem przesiąknęło Ciemną Stroną Mocy i dopiero się nim stało. Celowe łączenie technologii z Mocą było jednak od tysięcy lat specjalnością Sithów, więc ta pierwsza możliwość jest bardzo prawdopodobna.

Podobnie jak Ludo Kressh, którego popierał, był czystej krwi Sithem i opierał się planom ekspansji, jakie snuł Naga Sadow. Nie ośmielił się sprzeciwić Radzie Lordów, gdy ta wybrała Sadowa nowym Mrocznym Lordem Sith, nie poszedł także w ślady Ludo Kressha i złożył Lordowi Sadowowi przysięgę wierności, co czyni jego późniejszą zdradę tym godniejszą pogardy.

Lord Kressh przekonał jego i trzeciego Lorda, Dol Gal Rama, że Naga Sadow stoi za uprowadzeniem statku odkrywców z Republiki, rodzeństwa Daragonów, z cytadeli Rady Lordów na Ziost. Spiskowcy uznali to za pretekst do wypowiedzenia posłuszeństwa swemu prawowitemu Panu, tak, jakby Mroczny Lord Sith nie mógł postąpić ze statkiem wedle woli.

Zebrali swe okręty i zaatakowali twierdzę Lorda Sadowa na planecie Khar Delba, jednakże główne umocnienia znajdowały się na księżycu tej planety, Khar Shian. Stamtąd na odsiecz Khar Delbie ruszyła cała flota Mrocznego Lorda, biorąc zdrajców w dwa ognie. Jakby tego nie było dość, znajdujący się na pokładach okrętów Horaka-mula i Dor Gal-rama wojownicy Massassi byli w istocie wierni Nadze Sadowowi. Na umówiony sygnał zaatakowali spiskowców i, dzięki ogromnej przewadze liczebnej i wsparciu Lorda Sadowa w Mocy, zabili ich.

Ponad tysiąc lat później Oko Horaka-mula odnalazła Jedi Celesta Morne, agentka Sprzysiężenia Jedi. Przekazała artefakt swoim zwierzchnikom i słuch po nim zaginął.

 

Informacje o tej postaci można również znaleźć w:

  1. Opowieści Jedi: Złoty Wiek Sith – komiks oryginalnie opublikowany w latach 1996-1997, przetłumaczony na j. polski i wydany w 2000 r. przez wydawnictwo Egmont.