darth sidiousDarth Sidious – wszelkie dane dotyczące urodzenia, dzieciństwa i młodzieńczych lat Palpatine’a zostały wymazane z archiwów tuż po jego dojściu do władzy, są więc odtwarzane na podstawie tych strzępków informacji, jakie ocalały w mniej oficjalnych źródłach. Najprawdopodobniej urodził się na Naboo, swoim rodzinnym miastem nazywał Theed. Nie znamy imion jego rodziców, jednak on sam twierdził, że pochodzi z rodziny arystokratycznej. Posiadał rodzeństwo, aczkolwiek informacje o jego dokładnej liczbie i płci pozostają tajemnicą.

Nie wiemy, kiedy i w jakich okolicznościach poznał Dartha Plagueisa, Mrocznego Lorda Sith i dlaczego właściwie zainteresował się pradawną wiedzą. Również nie wiadomo, dlaczego jego potęga w Mocy nie została odkryta przez zakon Jedi, a nie umknęła mrocznemu przedstawicielowi rasy Muun. By zostać zaakceptowanym jako jego uczeń, Palpatine musiał najprawdopodobniej zamordować kogoś bliskiego, jako że sam kontynuował tę tradycję, nakazując popełnienie podobnych czynów zarówno Maulowi, jak i hrabiemu Dooku. Nasze źródła skąpią informacji na temat, kogo wybrał na swoją ofiarę, została ona jednak zaakceptowana przez Plagueisa. Mroczny Lord nadał swemu uczniowi imię Dartha Sidiousa. Tajemnicą pozostaje długość szkolenia, opisywano je jednak jako trwające kilka dziesięcioleci. Pewni jesteśmy natomiast tego, że było ono prowadzone zgodnie z duchem tradycji Dartha Bane’a.

Podczas szkolenia Palpatine zapoznał się z wieloma holocronami Sith. Wprawdzie Jedi sądzili, że mają je w swojej pieczy, ale nie podejrzewali nawet, że strzeżone przez nich w najgłębszym sekrecie artefakty są tylko zręcznymi falsyfikatami. Poprzez holocrony Sidious nauczył się wielu sekretów, mających stanowić kiedyś klucz do jego potęgi. Ta wiedza i ostre, ale skuteczne szkolenie jego Mistrza przekuły młodego arystokratę w narzędzie śmierci.

Jak wielu Sithów i Jedi przed nim, Plagueis miał obsesję na punkcie nieśmiertelności. Starożytni Lordowie Sith posiadali takie umiejętności, jednak ich tajemnice zostały zatracone na przestrzeni wieków. Plagueis postawił sobie za punkt honoru prześcignąć ich w osiągnięciach i odkrył sekret tworzenia życia. Nieszczęśliwie dla siebie, powiedział o swoich eksperymentach Sidiousowi. Odkrył przed nim swój największy sekret – to, iż poprzez midichloriany powołał do życia dziecko, które będzie przewyższało umiejętnościami wszystkich dotychczasowych użytkowników Mocy. Sidious przeraził się, że będzie to oznaczało koniec jego samego, że jego Mistrz pragnie nowego, zdolniejszego ucznia i zabił Mrocznego Lorda podczas snu. Tę lekcję zapamiętał na zawsze, nie przekazując swoim uczniom wiedzy o Plagueisie, a także obiecując sobie być zawsze czujnym.

To właśnie eksperymentem Plagueisa tłumaczyć można niepokalane poczęcie, jakie przydarzyło się trzydziestoletniej niewolnicy, Shmi Skywalker. Nie znała ojca swojego dziecka, a kiedy zrządzeniem Mocy Jedi odkryli Skywalkera, stało się jasne, że w jego krwi występuje nienaturalne stężenie midichlorianów. Sidious już wtedy zaplanował sobie, że młody Anakin stanie się kiedyś jego uczniem.

darth sidious19Jeszcze zanim zabił swego Mistrza, Palpatine zaczął szkolić młodego Zabraka, któremu nadał imię Dartha Maula. Szkolenie było równie brutalne jak to, które sam przeszedł u Plagueisa, może nawet ostrzejsze, gdyż Zabrakowie byli znani z bardzo wysokiej tolerancji na ból. Śmiało można powiedzieć, że Maul przeżył piekło, jednak cały czas był fanatycznie oddany Palpatine’owi. Zakończeniem morderczego treningu było wysłanie Maula na odległą planetę, by tam przeżył cały miesiąc, nieustannie ścigany przez mechanicznych zabójców. Zabrak przeżył zarówno polowanie, jak i ostateczną konfrontację ze swym mistrzem. Był gotowy na stanie się Lordem Sith. Wielki plan zniszczenia Jedi mógł się zacząć, ale Palpatine zaczął od eksterminacji lub podporządkowania sobie innych kultów znanych z używania Ciemnej Strony, tak, by nie mieć żadnych konkurentów w drodze do władzy.

Jednocześnie ze swoim mrocznym szkoleniem, Palpatine zadbał o swą karierę polityczną. Tradycyjnie na Naboo polityką zajmowali się ludzie w wieku od 12 do 20 lat, jednak on postanowił kontynuować to zajęcie. Początkowo nie był specjalnie popularny, jednak po zabójstwie senatora Vidara Kima został wybrany na jego miejsce do Senatu. Nadal niewiadomo, czy osiągnął to poprzez Sithów, czy dzięki swojej olbrzymiej charyzmie.

Kiedy przybył na Coruscant, przywiózł ze sobą dzieła sztuki, jednak nie wszystkie były tym, na co wyglądały. W rzeźbie niejakiego Sistrosa Palpatine ukrył swój miecz świetlny, by nie został wykryty przy standardowym skanie. Natychmiast zaczął również formować sojusze z tymi, którzy mogli się okazać pomocni w przyszłości.

Pierwsze lata Palpatine’a w Senacie nie odznaczały się niczym wyjątkowym. Szybko zorientował się, że senatorzy z odległych i małych systemów są traktowani przez swoich bardziej potężnych kolegów jako nieistotni. Przez kilka lat utwierdzał ich w tym przekonaniu, jednak później, niespodziewanie dla nich, stał się popularny. Był autorem wielu tekstów, o których dyskutowano nie tylko w kręgach politycznych, ale również uniwersyteckich. Jednak dla postronnych pozostał tym samym cichym i skromnym człowiekiem, spędzającym długie godziny w samotności, ciągle pracując. W rzeczywistości jednak intensywnie szkolił swojego ucznia, a pracę senatorską powierzył w większości swemu robotowi protokolarnemu.

Wtedy właśnie Palpatine zaczął szukać wpływowych przyjaciół. Do grona jego popleczników należeli senatorzy, wojskowi, potężni przedstawiciele kupieckich gildii, a nawet członkowie zakonu Jedi. Część z nich stała się znana dopiero po proklamowaniu Imperium, część była słynna już w Starej Republiki. Wiadomo o nielicznych, ale ta lista mówi sama za siebie. Są na niej między innymi Joruus C’baoth, Janus Greejatus, Terrinald Screed, Wilhuff Tarkin, Crueya Vandron, Sate Pestage, Kinman Doriana i Ars Dangor.

W 33 roku przed bitwą o Yavin, za sprawą zakulisowych poczynań Tarkina i Palpatine’a niejaki Nute Gunray został wicekrólem potężnej Federacji Handlowej. Wkrótce potem senator potajemnie przekazał pieniądze pochodzące z rabunku na konto kanclerza Finisa Valoruma. Niepewne pochodzenie tej sumy stało się jedną z podwalin ataków na kanclerza. Rok później Darth Sidious przekonał przywódców Federacji Handlowej do zablokowania Naboo w wyrazie sprzeciwu przeciw podnoszącej podatki uchwale Senatu. W tym celu doprowadzono do zmiany u szczytu Federacji. Nute Gunray był bowiem głupcem, który chętnie sprzymierzył się z potężnym Sithem, utrzymującym, że posiada wpływy w Senacie. Sidious wiedział także, że na powierzchni planety rządy objęła nowa królowa, młoda i niedoświadczona. Postanowił uczynić pierwszy ruch.

darth sidious18Federacja Handlowa zablokowała system Naboo, żaden statek zaopatrzeniowy nie mógł ani wystartować, ani wylądować. Zablokowano także stację przesiadkową, praktycznie uniemożliwiając kursowanie wszystkich maszyn, zarówno cywilnych, jak i rządowych. Oczywiście, na Coruscant trwały w tym czasie niekończące się debaty dotyczące legalności blokady, a Palpatine zapewniał swoją królową, że właściwa decyzja Senatu jest tylko kwestią czasu. Nie wiedział jednak, że Amidala skontaktuje się z kanclerzem Valorumem i zażąda stanowczego działania z jego strony. Valorum postanowił zwołać specjalne posiedzenie Senatu, żeby jednak mieć dokładniejszą wiedzę, wysłał dwóch Jedi jako ambasadorów, aby przeprowadzili negocjacje pokojowe.

Palpatine dowiedział się o tym zdecydowanie za późno, by powstrzymać wysłanie ambasadorów, nie wiedział również, że zostaną nimi rycerze Jedi. Kiedy dowiedział się prawdy, postanowił przyspieszyć swój plan, nakazał więc eliminację posłańców i desant żołnierzy na powierzchnię Naboo.

W ciągu dnia większość ważniejszych miast zajęto, a królową uwięziono. Nemoidianie zagrozili, że jeśli nie podpisze traktatu sankcjonującego ich pobyt na planecie, zaczną zabijać obywateli Naboo. Amidala została jednak uratowana przez ocalałych Jedi i wywieziona poza system. Sidious był wściekły, wysłał w ślad za nią Maula, jednak naprawdę ta ucieczka niewiele mu utrudniła. Królowa chciała dotrzeć do Coruscant, do kanclerza, a także do senatora, który reprezentował jej planetę. Wiedział, że prędzej czy później znajdzie się w stolicy.

Rzeczywiście, kiedy statek królowej lądował awaryjnie na Tatooine, królowa sama dała znać senatorowi, że przybędą do stolicy jak tylko naprawią statek. Ustalenie miejsca, z którego pochodził sygnał, było zaledwie kwestią czasu, więc już wkrótce Darth Maul poleciał na Tatooine.

Wysyłając tam swojego ucznia, Sidious miał na myśli jeszcze coś poza schwytaniem królowej, aczkolwiek nie zamierzał o tym wspominać Maulowi. Dobrze pamiętał, że to właśnie na Tatooine miał się urodzić owoc eksperymentów Plagueisa. Jeśli Maul zabiłby Jedi i schwytał królową zanim spotkają chłopca, Palpatine miałby większe szanse na zwerbowanie go. Niestety, Maul zawiódł, królowa Amidala odleciała na Coruscant, a chłopiec przyłączył się do Jedi.

Już w stolicy okazało się, że Palpatine jest jedyną osobą, na którą królowa mogła liczyć. Skandal otaczający kanclerza odebrał mu wszelką władzę, Senat wydawał się być niezdolny do podjęcia jakiegokolwiek działania w takiej sytuacji. Dziewczyna uległa sugestiom swojego doradcy i podczas specjalnego posiedzenia Senatu wniosła o wotum nieufności dla kanclerza. Jedynym, co pozostało Palpatine’owi, było upewnienie się, że to on zastąpi Valoruma na stanowisku.

Kandydatów było trzech: Bail Antilles, Ainlee Teem i Palpatine. Kiedy zgłoszono go do stanowiska, oznajmił z dumą Amidali, że zostanie nowym kanclerzem. Nie wspomniał tylko o tym, że z pomocą Thyrsiańskich Strażników Słońca usunął tych senatorów, którzy mogliby głosować nieco inaczej niż on by pragnął. Nazajutrz w wyniku głosowania Finis Valorum utracił władzę, a jego tytuł przejął Palpatine, któremu sytuacja Naboo przysporzyła wiele głosów.

darth sidious17Jednak królowa nie zamierzała bezczynnie czekać na dyplomatyczne rozwiązania, co zmusiło Palpatine’a do ponownego wysłania w ślad za nią i chroniącymi ją Jedi swego ucznia. Jakkolwiek zaskoczony taktyką Amidali, był jednak w stanie obrócić na swoją korzyść każdy wynik konfrontacji między nią a Nemoidianami. Zwycięstwo rojalistów nad Federacją Handlową sprawiło, że Palpatine zaczął być jeszcze szerzej postrzegany jako dobry przywódca, do niewielu osób dotarło, że tak naprawdę miał niewiele wspólnego z decyzją królowej. Nie zabolała go nawet utrata ucznia, jako że przewidział ją już dawno. Przewidział, ale nie zrobił nic, żeby go ostrzec, myślał już bowiem o tym, jak przeciągnąć Anakina Skywalkera na swoją stronę. Żałował nieco, że chłopiec zwrócił na siebie uwagę Rady i został powierzony Kenobiemu, ale z drugiej strony to sprawiało, że mógł go mieć na oku, podobnie jak innych Jedi. Ci zaczęli bowiem poszukiwania drugiego Sitha, wiedząc, że oprócz Maula musiał istnieć ktoś jeszcze. Nie mieli jednak najmniejszego pojęcia, jak się za to zabrać. Po zabezpieczeniu statku i sprzętu Darta Maula tak, by Jedi nie mogli uzyskać żadnych informacji dotyczących “drugiego Sitha”, Palpatine mógł czuć się bezpieczny, zaczął więc pracę nad skaptowaniem następnego współpracownika, a jego uwagę zwrócił na siebie charyzmatyczny Hrabia Dooku, były Mistrz Jedi.

Podczas następnych kilku lat Palpatine przygotowywał się między innymi do wojny, jaką musiał rozpętać, by urzeczywistnić swoje plany. Oczywiście, był również zaangażowany w mniejsze projekty, takie jak wysłanie ekspedycji za granice Galaktyki lub inne misje wymagające udziału Jedi, tak by jak najbardziej osłabić ich szeregi. Zdołał też całkowicie omotać Masa Ameddę, który dał się nabrać na jego potencjalną naiwność i słabość. Kiedy jednak Palpatine zebrał wystarczająco dużo kruczków na Amedę, ujawnił mu się i zażądał współpracy. Chagrianin nie miał innego wyjścia i od tej pory służył wiernie kanclerzowi nawet po upadku Republiki. Palpatine bez większych problemów doprowadził do swojej reelekcji, a potem do zmian w konstytucji, które gwarantowały mu dożywotnią władzę.

Poczynił także kilka zmian w wystroju biura kanclerza – tą najbardziej oczywistą była dominująca czerwona barwa wnętrz, a także przyozdobienie go dziwnymi rzeźbami. Nikt oprócz Palpatine’a nie zdawał sobie sprawy, że rzeźby były częścią sithańskiego dziedzictwa kanclerza, a ta najważniejsza miała w sobie ukryty jego miecz świetlny. Kolejną innowacją było umieszczenie w biurze olbrzymiego krzesła przypominającego tron. Jeszcze nie było wiadomo, że będzie ono służyło kanclerzowi przez wiele wiele lat. W otoczeniu Palpatine’a pojawiła się również Czerwona Straż, mimo że dotychczas żaden kanclerz nie miał osobistej ochrony. W wyniku kolejnych knowań polityka, konieczność posiadania ochroniarzy została mu narzucona przez Senat, by go ochronić przed zdrajcami.

Sidious mógł się skoncentrować na poszukiwaniu nowego ucznia, który miał mu służyć zanim zdoła skaptować młodego Skywalkera. Kogoś, kto pomoże mu delikatnie i umiejętnie popchnąć światy Republiki do wojny domowej, ponadto kogoś, kto już będzie znał drogi Mocy – jako kanclerz, Palpatine nie mógł sobie pozwolić na czasochłonny potajemny trening. Wtedy, spośród innych kandydatów, m.in Vergere, wybrał hrabiego Dooku. To on właśnie apelował do Rady o znalezienie drugiego Sitha, aż wreszcie sam zajął się poszukiwaniami kogoś, kogo uważał za tak poważne zagrożenie. Wtedy Sidious sam odnalazł jego. Zaproponował Dooku współpracę, przekonując go, że Republika nie wytrzymuje swego ciężaru, że potrzebuje gwałtownych i gruntownych reform. Dooku ze zdumieniem odkrył, że jego niedawny wróg fascynuje go do tego stopnia, że rozważa rzeczywiście przyłączenie się do niego, że ich cele są zbieżne. Sidious zaproponował mu partnerstwo, co było oczywistym kłamstwem. Dooku, podobnie jak Maul, miał być jedynie narzędziem, użytecznym do chwili, kiedy jego uczniem zostanie Anakin Skywalker.

To właśnie Dooku i jego najbliższy przyjaciel, Mistrz Jedi Sifo-Dyas, stali za powstaniem armii klonów. Sifo-Dyas dał się łatwo przekonać zarówno Dooku, jak i Palpatine’owi, z którym rozmawiał, że interwencja jest konieczna, więc udał się na Kamino i zaordynował stworzenie armii klonów, armii dla Republiki. Jednak Sidious nie mógł polegać na milczeniu Mistrza Jedi, polecił zatem Dooku, by go zabił. Za ten czyn Sidious uhonorował go przyjęciem w poczet Sithów i imieniem Darth Tyranus. Już jako Lord Sith, Dooku kontynuował poczynania przyjaciela, wymazując dane systemu Kamino z archiwów Biblioteki Jedi, a potem na polecenie swego pana wystąpił z zakonu. Wtedy odnalazł także źródło DNA dla armii klonów – łowcę nagród imieniem Jango Fett.

darth sidious16Teraz Palpatine potrzebował jedynie pretekstu. Na jego polecenie Hrabia Dooku zjednoczył kilka organizacji handlowych w Kondererację Niezależnych Systemów. Separatyści, jak ich nazwano, posiadali pod swoją komendą dość sporą armię, której używali dotychczas do obrony własnych interesów. Szczególny wkład wniosła Federacja Handlowa, oferując Dooku swoją armię robotów, sprawdzoną już w bojach na Naboo. Wtedy właśnie kończyła się kolejna kadencja kanclerza i Senat przedłużył mu ją, by uporał się z kryzysem jako sprawdzony przywódca. Palpatine zwrócił się wtedy z ofertą rozmów do Separatystów, jako Sidious rozkazując Tyranusowi, aby odmówił wzięcia udziału w rokowaniach.

Oczywiście, miało to swoje odzwierciedlenie w żądaniach militarystów, by uzbroić Republikę przeciwko tak nieracjonalnym przeciwnikom. Gorączkowe nastroje podgrzały także tajemnicze zabójstwa senatorów, które przypisano Separatystom, a którym nie zdołała zapobiec policja ani Jedi. Palpatine, oficjalnie udający niezdecydowanego, był zachwycony wynikiem głosowania.

Tuż potem miały miejsce dwie próby zamachu na senator Padme Amidalę, brzemienne w skutki. Jednym z nich było dalsze oddalenie niepokornego Anakina Skywalkera od Zakonu Jedi w rezultacie jego potajemnego romansu z senator oraz nieudanej próby ocalenia matki z rąk Tuskenów, drugim odkrycie przez Kenobiego armii klonów na Kamino i kryjówki Separatystów na Geonosis.

Obi – Wan został jednak schwytany przez Geonosian, a jego transmisja przerwana przez wkraczającego w pole widzenia kamery robota droidekę wywarła olbrzymie wrażenie na wahających się do tej pory senatorach. To wystarczyło do upewnienia ich, że Dooku szykuje się do walki, a z kim mógł walczyć? Jedynie z Republiką. Na skutek wniosku Jar Jar Binksa Senat przystąpił do głosowania i nadał kanclerzowi dodatkowe uprawnienia, umożliwiające mu stworzenie armii Republiki i przystąpienie do wojny. Oczywiście, Palpatine przyjął uchwałę “z wielkim żalem” i zapowiedział, iż po zakończeniu tego kryzysu zrzeknie się stanowiska i uda się na Naboo, by tam w spokoju spędzić swą polityczną emeryturę.

Interwencja na Geonosis rozpoczęła konflikt na wielką skalę, nie mający precedensu w dziejach Republiki od ponad tysiąca lat, a już na pewno najbardziej krwawy odkąd powstała. Oczywiście, wyglądało to tak jakby Republika użyła jedynej dostępnej odpowiedzi na groźby Separatystów. Nikt nawet nie podejrzewał, że za wojną wyniszczającą Republikę stoi jej przywódca. Oczywiście, cały czas “niechętnie” przyjmował na siebie kolejne obowiązki i uprawnienia, co w krótkim czasie doprowadziło do tego, że trzymał w ręku całą realną władzę. Nie oznaczało to oczywiście, że wszyscy poddawali się jego urokowi bez najmniejszego sprzeciwu. Porwanie Setiego Ashgada czy zamach na Baila Organę były skutkiem ich pracy i kwestionowania zasadności władzy Palpatine’a. Kiedy Finis Valorum również próbował rzucić nieco światła na poczynania kanclerza, zginął, a jego śmierć była kolejnym powodem, dla którego senatorowie przyznali Palpatine’owi nowe uprawnienia.

Wtedy właśnie Bail Organa otwarcie przeszedł do opozycji i wprost sprzeciwił się kanclerzowi na posiedzeniu Senatu. Oczywiście, gdyby jemu lub jego poplecznikom teraz coś się przydarzyło, byłoby to zbyt oczywiste, Palpatine musiał więc przełknąć gorzką pigułkę i poczekać na lepszą okazję.

Następnym krokiem Sitha było rozpoczęcie stopniowego wprowadzania gubernatorów do systemu władzy, docelowo mieli zastąpić senatorów. Coraz trudniej było utrzymać wrażenie, że Palpatine ma na celu jedynie dobro Republiki. Ponieważ zaufanie do niego zaczęło maleć, nakazał Dooku atak na Kamino, co sprawiło, że konflikt zaognił się jeszcze bardziej. Jednocześnie poszukiwania przez Radę Jedi owego nieznanego Dartha Sidiousa sprawiły, że krąg podejrzeń zaczął się zaciskać wokół kanclerza. Sądzili jednak, że owym Lordem Sith, którego istnienie ujawnił Kenobiemu Dooku, jest Sate Pestage. Stało się też jasne, że ten ukrywa się pośród ekskluzywnych apartamentów “500”.

Wszystko to sprawiło, że Palpatine postanowił przyspieszyć koniec konfliktu i Republiki. Jako Sidious nakazał Grievousowi zaatakowanie Coruscant i wskazał mu bezpieczną drogę. Polecił również generałowi pojmać kanclerza, ale zachować go przy życiu. Generał nie podejrzewał zapewne, jakie powody nim kierowały, rozkaz wykonał i to właśnie dla ratowania przywódcy Obi – Wan Kenobi i Anakin Skywalker zostali ściągnięci z odległego pola bitwy i wysłani w ślad za generałem. Palpatine zaplanował kolejny test dla młodego Skywalkera – zabicie hrabiego Dooku. Pozbył się w ten sposób drugiego Sitha i zaczął planować ostateczne przeciągnięcie Anakina na swoją stronę. Dzień później przeforsował ustawę dającą mu pełną władzę nad armią Republiki oraz Radą Jedi.

darth sidious5Pozostało już tylko skuszenie Anakina. Palpatine zaszczepił w jego umyśle wizję Padme umierającej podczas porodu, a potem zwodził go obietnicą uzyskania wiedzy na temat ratowania życia za pomocą Mocy. Zwiększył też niejako oficjalny nacisk na Anakina, mianując go swoim reprezentantem w Radzie Jedi. W końcu ujawnił przed młodzieńcem swoją sekretną tożsamość, a wtedy Anakin doniósł o tym Radzie Jedi. Nie chciał jednak, by Palpatine zginął, miał nadzieję, że podzieli się z nim wiedzą jak uratować Padme, wbrew zakazowi pośpieszył więc do rezydencji kanclerza, by tam stać się świadkiem pojedynku Mrocznego Lorda Sith i Mistrza Jedi.

Pomimo swej początkowej przewagi, Palpatine został rozbrojony przez Windu i niechybnie zginąłby, gdyby nie interwencja Anakina. Wcześniej jednak próbował zabić Mistrza Jedi za pomocą błyskawic Mocy, które sparowane, zniszczyły jego ciało. Gdyby Skywalker nie wkroczył do walki, Sith zginąłby w tamtej chwili. Jednak Anakin rozbroił Mace’a, a Palpatine zadał mu ostateczny cios.

Nareszcie Palpatine osiągnął swój cel – Wybraniec, eksperyment Dartha Plagueisa, był całkowicie w jego władzy. Nie mógł wrócić do Jedi, będąc współwinny śmierci Mistrza, pragnął także zdobyć wiedzę, która miała mu pomóc uratować życie żony. Zgodził się zostać uczniem Dartha Sidiousa i przyjął imię Dartha Vadera. To właśnie jemu Palaptine powierzył misję zniszczenia świątyni Jedi, a potem usunięcia przywódców Separatystów na Mustafar oraz wyłączenia armii robotów. Innymi Jedi miały zająć się klony, wykonując “rozkaz 66”, znajdujący się na liście rozkazów wydawanych jedynie w sytuacjach wyjątkowych. Takim przypadkiem miał być domniemany bunt Jedi, podnoszących rękę na prawowitą władzę w Republice. Klony wykonały rozkaz, a Sidious stawał się mocniejszy z każdą śmiercią Jedi, którą wyczuwał poprzez Moc. Rzeź tej nocy przetrwało niewielu Jedi, jednak byli wśród nich Obi – Wan Kenobi i Yoda. Obaj postanowili przeciwstawić się Palpatine’owi i uderzyć bezzwłocznie.

W międzyczasie odbyło się posiedzenie Senatu zatwierdzające rządy Palpatine’a i powstanie nowego Imperium. Za wszystkie swoje knowania Sith obwinił “spiskujących przeciwko Republice” Jedi, za przykład stawiając Dooku i Sifo-Dyasa. Sam przedstawił siebie jako ofiarę spisku Jedi. Tuż po posiedzeniu Mroczny Lord Sith po raz kolejny został zmuszony do starcia z Mistrzem Jedi. Tym razem jednak to Yoda okazał się tym słabszym, a Sidious triumfującym zwycięzcą. Słodycz tego starcia psuło jednak przeczucie nieszczęścia, jakie miało się przydarzyć jego uczniowi. Były kanclerz wydał rozkaz udania się na Mustafar.

Przybył tam w samą porę, by uratować Anakina Skywalkera. Choć pokonany i okaleczony, był jednak nadal niesłychanie silny Mocą i to dzięki niej przetrwał zarówno podróż na Coruscant, jak i umieszczenie go w podtrzymującej życie zbroi. Nowy Lord Sithów narodził się poprzez ból i cierpienie.

darth sidious8Przez następne kilkanaście lat trwała “imperializacja” tego, co niegdyś było Republiką. Oczywiście, wszystkie nazwy instytucji zostały zmienione, na cześć Imperatora Palpatine’a do wielu nazw dodano przymiotnik “imperialny” i tak Coruscant przerobiono na Centrum Imperialne, a Senat Galaktyczny został Senatem Imperialnym. Powstał jeden wielki wywiad imperialny, a na jego czele stanął Armand Isard. Pałac Republiki został przebudowany i przemianowany na Pałac Imperialny. Powstała również agenda zwana ISB, która miała stanowić prywatny wywiad Imperatora. Coraz częściej pod byle pretekstem oddalano z urzędów obcych, zastępując ich ludźmi, znanych z lojalności względem Imperium. Trwało również polowanie na pozostałych przy życiu Jedi. Palpatine nie ograniczał się zresztą do likwidowania pojedynczych osób tudzież grup, niszczył całe planety, tak jak Caamas.

Wkrótce po uzyskaniu władzy, Darth Sidious zaczął pracę nad budową swej tajemnej siedziby na planecie Byss. Byss w niecodzienny sposób koncentrowała energię Ciemnej Strony, dając jej użytkownikom znacznie większą potęgę. W tym celu wykorzystywano tysiące pracujących niewolniczo obcych z rozmaitych podbitych światów takich jak Utapau czy Gamorr. Stanowili oni zresztą źródło energii życiowej dla Palpatine’a, któremu nie starczało już energii Byss. Tam również zostali umieszczeni niedobitkowie z Korpusu Rolniczego, którzy mieli być poddani szkoleniu i selekcji. Najbardziej wartościowi mieli zasilić szeregi siepaczy Imperatora, cała reszta zaś została wyeliminowana przez Dartha Vadera. Pomiędzy tymi pierwszymi był niejaki Tremayne. Palpatine regularnie odwiedzał również Korriban, szukając rady od dawnych Lordów Sith. Na podstawie ich słów oraz wiedzy zdobytej z różnych holocronów, napisał Kompendium Ciemnej Strony i jeszcze dwa inne dzieła.

Już sama rekrutacja byłych Padawanów Jedi świadczyła o tym, że Sidious zamierza korzystać z pomocy użytkowników Mocy. Adepci Ciemnej Strony mieli odpowiadać jedynie przed Imperatorem (okazjonalnie przed Vaderem) i docelowo mieli zastąpić urzędników na wysokich stołkach. Było ich jednak zbyt mało, by ten plan miał się udać. Adepci nie byli Sithami, Palpatine nie naruszył zatem Zasady Dwóch. Jeszcze nie.

W swoim czasie Imperator poprzez Moc skontaktował się z władcą Ssi – ruvi, obiecując mu współpracę i zasilanie “ludzkimi zasobami” w zamian za dostęp do technologii obcych. Jak wiadomo, ten układ nie doszedł do skutku za życia Palpatine’a.

Rok przed bitwą o Yavin Palpatine i Vader mieli stać się celem grupy imperialnych zamachowców pod wodzą Wielkiego Moffa Trachty. Spisek jednak się nie udał w wyniku wewnętrznych podziałów między konspiratorami.

Od samego początku Imperium Palpatine szukał sposobów na rozwiązanie Senatu. Senat przypominał o Republice, a ponadto senatorowie wspierali rodzący się ruch oporu, zasilając go w fundusze, informacje i zasoby. Czas nadszedł, kiedy miał już wszystkich Moffów i Wielkich Moffów ulokowanych w strategicznych miejscach. Oczywiście, uzasadniono to narastającą groźbą ze strony Sojuszu, który to Ars Dangor przedstawił jako nową wersję Separatystów. Namiestnicy Imperatora otrzymali prawdziwą wersję zdarzeń, nakazującą im rządzić poprzez strach i brutalność. Część wniosków zawartych w drugiej wiadomości pochodziło zapewne od napisanego pięć lat wcześniej memorandum Wilhuffa Tarkina, sugerującego rządzenie poprzez groźbę użycia terroru niż poprzez sam strach. Zbiegło się to zresztą z ostatecznymi testami Gwiazdy Śmierci. Senatorowie podejrzewani o współpracę z Rebelią po prostu zniknęli bez śladu, pozostałe biura senackie zostały zamknięte aż do odwołania. Większość oficjeli aresztowano, część z nich wypuszczono po krótkich przesłuchaniach, ci mądrzejsi uciekli na emeryturę, kryjąc się przed Palpatine’em na małych światach. Grupka tych najbardziej lojalnych względem nowej władzy została jednak wynagrodzona i dołączono ich do grona doradców Imperatora. Z niepokornymi rozprawiono się szybko, za przykład stawiając Senator Cannę Omondę, następczynię Mon Mothmy.

darth sidious3Symbolem tych nowych czasów miała stać się siejąca grozę stacja bojowa rozmiarów małego księżyca, znana jako Gwiazda Śmierci. Od samego początku była przeznaczona do niszczenia całych światów, mimo że większość Moffów twierdziła, iż sama groźba wystarczy, by utrzymać światy w porządku skłonne do buntu światy. Tarkin jednakowoż sądził inaczej, a Imperator się z nim zgodził. Dał swemu namiestnikowi carte blanche, wiedząc, że gdziekolwiek stacja będzie użyta, będzie to zamieszkany świat. Tarkin wybrał Alderaan, próbując upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu.

Tuż potem Imperator oficjalnie ogłosił, iż jest głęboko zasmucony zniszczeniem Alderaanu, jednak mogło być inaczej gdyby nie działalność Baila Organy. Wskazał byłego senatora i jego działania jako winnych destrukcji planety, ale oznajmił, iż chętnie zaoferuje pozostałym przy życiu alderaańczykom schronienie na jego prywatnym świecie wypoczynkowym. Nie wiadomo, jak wiele osób skorzystało z tej propozycji, jednak lepiej dla nich byłoby zginąć wraz z Alderaanem. Uchodźcy zostali przeobrażeni w tanią siłę roboczą, źródło energii życiowej dla Imperatora i jego popleczników. Później ogłoszono, że zniszczenie Alderaanu zostało zaakceptowane przez Palpatine’a, gdyż na tym świecie, ogólnie uważanym za pacyfistyczny, tworzono broń biologiczną, którą Rebelianci zamierzali wykorzystać w nadchodzących miesiącach.

Niestety, wkrótce potem Gwiazda Śmierci została zniszczona podczas bitwy o Yavin. Oczywiście, nie odbyło się bez szukania winnych i choć nie można było już ukarać dowódcy stacji, to jednak zawsze pozostawali inni. Vader za niekompetencję po raz kolejny stracił prawą dłoń, zaś o niebo gorszy los spotkał głównego inżyniera nadzorującego budowę stacji, Bevela Lemeliska. Palpatine obserwował jak inżynier jest pożerany żywcem, a następnie, używając wiedzy zawartej w Holocronie Jedi, przeniósł jego świadomość do innego, sklonowanego ciała. Lemelisk był tak jeszcze kilkakrotnie karany przez Imperatora, który jednocześnie doskonalił technikę przenoszenia umysłu do ciała klona.

Palpatine nie do końca przejmował się Rebelią. Chwilowo była nawet pożyteczna, uzasadniała wprowadzenie stanu wojennego. Dopóki nie mieli po swojej stronie kogoś władającego Mocą, nie byli dla niego żadnym zagrożeniem. Jednak kiedy ktoś taki się pojawił, Palpatine postanowił wyeliminować groźbę najszybciej jak to możliwe. Wiedział zresztą, że Vader był już świadomy faktu, że jego syn żyje i planuje go przeciągnąć na swoją stronę, by obalić swego pana. Udał, że zgadza się na plan przeciągnięcia Skywalkera na Ciemną Stronę Mocy, ale potajemnie wysłał swoją zabójczynię, Marę Jade, na Tatooine, by zajęła się młodym pilotem, jednocześnie nakazując Vaderowi nadzorowanie konstrukcji drugiej Gwiazdy śmierci. Mara Jade zawiodła swego pana, Imperatorowi pozostała zatem tylko jedna opcja: dołączenie Luke’a do szeregów swoich zwolenników. Był pewien, że teraz, kiedy młody Jedi znał prawdziwą tożsamość Vadera, nie zrezygnuje i będzie chciał pomóc ojcu za wszelką cenę. Palpatine skonstruował więc pułapkę, która miała skutkować zabiciem przyjaciół Skywalkera, a następnie zmuszenie go do zamordowania swojego ojca.

Nieco wcześniej Palpatine wdrożył działania, które miały doprowadzić do zniszczenia Gildii Łowców Nagród. Namówił go do tego książę Xizor, przywódca przestępczej organizacji znanej jako Czarne Słońce. Xizor w pewnym momencie stał się rywalem Vadera do łask Imperatora i był pewien swojej wygranej, szczególnie jeśli udałoby mu się zabić młodego Skywalkera i wplątać w to Lorda Sith. Tak się jednak nie stało, a śmierć Xizora Palpatine przyjął bez specjalnego zmartwienia.

Kiedy Wielki Admirał Demetrius Zaarin postanowił przeprowadzić zamach na Imperatora, Palpatine dał się schwytać swemu byłemu podwładnemu. Niewiadomo właściwie jak zwykłemu oficerowi udało się pojmać Lorda Sith, przyjmuje się jednak że miał być to test dla podwładnych Palpatine’a. Vader, Thrawn i Maarek Stele zaliczyli go bez większych problemów, odbijając swego pana, siły Zaarina zostały zaś zniszczone przez Thrawna.

Kiedy Palpatine czynił ostatnie przygotowania do zamknięcia pułapki na Endorze, odwiedził go Prorok Ciemnej Strony, Kadanni przepowiedział klęskę oraz upadek Imperium. Sith wyśmiał go, zapewnił, że jest to niemożliwe, ponieważ sam nigdy nie widział w swoich medytacjach takiej możliwości. Kadann jednak upierał się przy swoim, zebrał swoich zwolenników i opuścił Coruscant. Oczywiście, w ślad za nimi posłano Inkwizytorów, jednak Prorokom udało się zbiec na Bosthirdę.

Kiedy wszystko było już gotowe, Imperator udał się na drugą Gwiazdę Śmierci, budowaną nad Endorem, zalesionym księżycem obiegającym gazowego giganta o tej samej nazwie. Był już tam Lord Vader. Palpatine zadbał o to, by wiadomość o tym doszła do szpiegów rebelianckich, rozpowszechnił również informację, że stacja jest bezbronna, strzeżona jedynie przez pole siłowe umieszczone na księżycu, a chroni ją zaledwie kilka jednostek floty imperialnej. Miał rację, tej przynęty Rebelianci po prostu nie mogli nie złapać.

Luke Skywalker próbował zawrócić ojca ze ścieżki Ciemnej Strony. Kiedy stanął przed obliczem Palpatine’a, ten zdołał go jednak sprowokować do walki z ojcem. Gdy młody Jedi, wiedziony siłą gniewu, odciął Vaderowi dłoń, Imperator był pewien, ze właśnie wygrał. Nie przewidział tego, że Luke odmówi dołączenia do stronników Sitha. Palpatine nie miał wyjścia, musiał zniszczyć tego chłopca, użył zatem błyskawic Mocy. Cierpienie syna obudziło jednak w Vaderze dawnego ducha, przywróciło do życia Anakina Skywalkera, który resztkami sił wrzucił Imperatora do szybu wentylacyjnego reaktora. Sam zmarł od obrażeń zadanych przez broniącego się Imperatora.

Nieprzerwane istnienie Sithów od czasów Dartha Bane’a zostało przerwane. Flota wokół Endoru, pozbawiona dowództwa, starała się walczyć do końca, chociaż dowódcom zabrakło ducha, a może także i czegoś jeszcze. Wielu, w tym Wielki Admirał Thrawn, twierdziło, że z chwilą śmierci Palpatine’a ustał także jego wpływ na umysły żołnierzy, znany jako medytacja bitewna, podnosząca sprawność i koordynację żołnierzy. Kapitan Pellaeon przyznał także, że nie potrafi wytłumaczyć tej nagłej utraty zdolności bojowych floty. Imperium jako takie nie było w stanie utrzymać swojej pozycji i wkrótce upadło, a jego spadkobiercami zostali nieudolni lordowie i moffowie, próbujący utrzymać pozycję.

darth sidious15Jednak nawet śmierć nie mogła powstrzymać Palpatine’a. W odróżnieniu od swych poprzedników nie mógł znieść myśli, że jego miejsce zajmie uczeń. Palpatine zamierzał rządzić wiecznie, a ponieważ nie mógł sam odkryć sekretu swojego mistrza i za pomocą Mocy stwarzać życia, postanowił oszukać śmierć w inny sposób.

Nie wiadomo właściwie kiedy Palpatine posiadł bardzo rzadką umiejętność przenoszenia własnej świadomości do innego ciała, wiemy jednak, że dopracowywał tę technikę m. in. na Bevelu Lemelisku. Klony dla Palpatine’a były przechowywane na Byss. Po zniszczeniu Gwiazdy Śmierci duch Imperatora został zmuszony do ponurej, niematerialnej egzystencji aż do chwili, kiedy zawładnął ciałem jednej ze swych Rąk, Jenga Drogi. Wprawdzie Droga oszalał w wyniku tego połączenia, jednak zdołał dolecieć na Byss w towarzystwie wiernego Sate’a Pestage’a. Na Byss Imperator pozostał przez kilka najbliższych lat, przygotowując się do przejęcia Galaktyki i zbudowania na jej zgliszczach nowego Mrocznego Imperium, całkowicie opartego na użytkownikach Ciemnej Strony.

Nieznane są przyczyny, dla których Palpatine nie zareagował na kampanię Wielkiego Admirała Thrawna. Na pewno znał siły, jakimi dysponował Admirał, wiedział też, do czego ten jest zdolny. Gdyby zjednoczyli siły, zapewne zdołaliby skruszyć nowopowstałą Republikę. Tak się jednak nie stało i Palpatine przegapił wspaniałą możliwość odrodzenia Imperium. Jednak zachęceni sukcesem Thrawna imperialni lordowie postanowili zdobyć Coruscant. To właśnie z gruzów stolicy Palpatine przywołał przez Moc ku sobie na Byss Luke’a Skywalkera. I stało się coś, co wcześniej wydawałoby się nie do pomyślenia. Młody Skywalker uklęknął przez odrodzonym Imperatorem i złożył mu przysięgę na wierność.

Najprawdopodobniej od samego początku Luke planował po prostu sabotować wysiłki Imperatora. Zniszczył między innymi nowe maszyny wojenne – Niszczycieli Światów. Palpatine był tego jednak świadomy, zależało mu jednak nie tyle na zwycięstwie militarnym, co na przeciągnięciu młodego Skywalkera całkowicie na swoją stronę, uwikłaniu go w sieć zależności i Ciemnej Strony.

Kiedy Leia Organa Solo zjawiła się na Byss, by uratować Luke’a, została schwytana. Palpatine próbował przeciągnąć ją na Ciemną Stronę, mówiąc że zawładnie ciałem jej nienarodzonego dziecka. Dziewczyna jednak zbiegła przy pomocy swego brata, kradnąc przy okazji holocron należący do Imperatora. Wkrótce potem Skywalker postanowił zniszczyć klony, jednak Palpatine zdołał opanować umysł ostatniego ocalałego i po raz kolejny opanował niepokornego ucznia. Nie zniszczył go tylko dzięki pomocy, jaką ten uzyskał od siostry.

To właśnie jej obecności zażądał Palpatine na pokładzie Eclipse, przekonany że łatwiej będzie mu pokonać rodzeństwo, kiedy oboje będą w jego mocy. Okazało się jednak, że był w błędzie i nawet burza Mocy, którą przywołał, nie mogła mu pomóc. Stracił kontrolę nad własnym wytworem i ostatecznie to właśnie ten żywioł zniszczył jego okręt flagowy, zabijając tym samym także jego samego.

Palpatine dysponował jednak jeszcze jednym klonem i w jego ciele przyłączył do Imperium wiele nowych światów. Jednak, tak jak poprzednio, ciało nie wytrzymywało potęgi Ciemnej Strony Mocy i zaczęło niszczeć. Działo się tak za sprawą Carnora Jaxa, dawnego Imperialnego Gwardzisty, który wprowadził do kodu genetycznego klonów małą, acz istotną poprawkę. Palpatine udał się zatem na Korriban, a tam duchy dawnych Lordów poradziły mu przejęcie ciała Anakina Solo.

Kiedy Palpatine, opętany myślą o nieśmiertelności, skoncentrował się na potomku Leii, jego flota została zniszczona przez agentów Nowej Republiki. Podobnie próba uzyskania dziecka zakończyła się fiaskiem, bo gdy Imperator zjawił się na Onderonie, został zmuszony do walki z trzema Jedi. Niewątpliwie pokonałby ich bez trudu, gdyby nie to, że Han Solo strzelił mu w plecy. Duszę umierającego Imperatora przechwycił i uwięził w Mocy konający Jedi, uniemożliwiając Lordowi Sith wcielenie się w Anakina.

Palpatine, Darth Sidious, przez wielu uważany za największego Lorda Sith wszechczasów, ostatecznie zginął.

 

Informacje o tej postaci można również znaleźć w:

  1. Maska kłamstwksiążka autorstwa Jamesa Luceno, opublikowana w 2001 r., przetłumaczona na j. polski i wydana w 2002 r. przez wydawnictwo Amber.
  2. Star Wars: Darth Maulkomiks oryginalnie opublikowany w 2000 r., przetłumaczony na j. polski i wydany w 2002 r. przez wydawnictwo Amber.
  3. Naznaczony komiks oryginalnie opublikowany w 2005 r., przetłumaczony na j. polski i opublikowany w „Star Wars komiks”; w 2008 r. przez wydawnictwo Egmont.
  4. Darth Maul. Łowca z mrokuksiążka autorstwa Michaela Reavesa, oryginalnie opublikowana w 2001, przetłumaczona na j. polski i wydana w tym samym roku przez wydawnictwo Amber.
  5. Mroczne Widmofilm, książka, komiks.
  6. Poza Galaktykęksiążka autorstwa Timothy’ego Zahna, oryginalnie opublikowana w 2006 r., przetłumaczona na j. polski i wydana w 2007 r. przez wydawnictwo Amber.
  7. Atak Klonówfilm, książka, komiks.
  8. Wojny Klonówseriale animowane z lat 2003-2005 i 2008-2009 r., a także film pełnometrażowy z 2008 r.
  9. Spisek na Cestusieksiążka autorstwa Stevena Barnesa, oryginalnie opublikowana w 2004 r., przetłumaczona na j. polski i wydana w tym samym roku przez wydawnictwo Amber.
  10. Punkt przełomuksiążka autorstwa Matthew Stovera, oryginalnie opublikowana w 2003 r., przetłumaczona na j. polski i wydana w tym samym roku przez wydawnictwo Amber.
  11. Zemsta Sithówfilm, książka, komiks.
  12. Czystkakomiks oryginalnie opublikowany przez wydawnictwo Dark Horse w 2005 r., przetłumaczony na j. polski i opublikowany w „Star Wars Komiks”; w 2008 r. przez wydawnictwo Egmont.
  13. Czarny Lord. Narodziny Dartha Vaderaksiążka autorstwa Jamesa Luceno, oryginalnie opublikowana w 2005 r., przetłumaczona na j. polski i wydana w 2006 r. przez wydawnictwo Amber.
  14. Moc wyzwolonagra komputerowa wydana w 2008 r., a także książka autorstwa Seana Williamsa, przetłumaczona na j. polski i wydana w 2009 r. przez wydawnictwo Amber.
  15. Star Wars Empire: Betrayalseria komiksów opublikowana oryginalnie w latach 2002 – 2003 r.
  16. Imperium Kontratakujefilm, książka, komiks.
  17. Cienie Imperiumksiążka autorstwa Steve’a Perry’ego, opublikowana oryginalnie w 1996, przetłumaczona na j. polski i wydana w 1996 r. przez wydawnictwo Amber.
  18. Powrót Jedifilm, książka, komiks.
  19. Mroczne Imperiumseria komiksowa oryginalnie opublikowana w latach 1991-1992, przetłumaczona na j. polski i wydana w 1997 r. przez TM-Semic.
  20. Mroczne Imperium IIseria komiksowa oryginalnie opublikowana w latach 1994-1995, przetłumaczona na j. polski i wydana przez TM-Semic.
  21. Koniec Imperiumseria komiksowa oryginalnie opublikowana w 1995.
  22. Jedi vs. Sith: the essential guide to the Forceprzewodnik encyklopedyczny oryginalnie opublikowany w 2007.