sugestia

Wprowadzenie do Iluzji

Sugestia – oddziaływanie na świadomość i zachowanie się innej osoby lub całej grupy społecznej, często bez odwoływania się do racjonalnej argumentacji; siła sugestii zależy zarówno od autorytetu jednostki wywierającej wpływ na innych, jak i od stopnia podatności osób ulegających temu wpływowi.

Autosugestia – powoduje samokontrolę własnego organizmu w wyniku ćwiczeń i treningów mentalnych. Pozwala na niezależne ruchy mięśni (np. zwężanie z osobna źrenic oka), zwolnienie tętna, wstrzymanie akcji serca, zapadniecie w letarg itp.

Autosugestia umożliwia:

  1. Wprowadzenie w błąd przeciwnika (upozorowanie własnej śmierci).
  2. Uzyskanie przewagi w trakcie walki.
  3. Przetrwanie w niesprzyjającym środowisku (Skywalker w próżni przez krótki czas zapada w letarg).

Cechy sugestii:

– Sugestia może być przekazywana za pomocą słów, gestów czy mimiki. Musi jednak istnieć zgodność kodów nadawania i odbierania pomiędzy nadającym i odbierającym sugestie. Osoba, do której sugestia została skierowana musi ja zrozumieć i poprawnie odebrać

– Pod wpływem sugestii ludzie zmieniają poglądy, dają się przekonać innym. Najłatwiej podatny na sugestie jest tłum, gdyż odebranie sugestii przez jedna osobę, od razu potęguje jej działanie na następnej.

– Za pomocą sugestii można wywoływać także nieistniejące obrazy – halucynacje. Można sugerować istnienie pewnej rzeczy lub ich brak. We wszystkich typach halucynacji ważną rolę odgrywają ułudy. Powstaje wyobrażenie, którego wyrazistość dorównuje normalnemu spostrzeganiu, nawet, jeśli rozum osoby sugerowanej odrzuca dany obraz.

Do prostej sugestii werbalnej można zaliczyć sztuczkę Obi Wana: “To nie są roboty, których szukacie”, chociaż Jedi używał przy tym jednoczesnego ruchu ręką. Jednocześnie Luke nie musiał poruszać dłonią, gdy przemawiał do Biba Fortuny. Tak więc nie ma większego wpływu na przekaz sugestii. Może także być jednak elementem koncentracji się Jedi (rodzaj fizycznego wymiaru mentalnego ćwiczenia) w momencie przekazywania sugestii obiektowi. Dlaczego sugestia nie podziałała na Watto czy Jabbę? Widocznie u ich gatunków kody nadawania sygnałów sugestii są różne niż u ludzi. Wiadomo także, że sugestia działa na słabe umysły.

Hipnoza – specyficzny rodzaj sugestii wpływający na stan świadomości obiektu i zmieniający ją. Istnieją dwa rodzaje hipnozy: hipnoza snu i hipnoza jawy.

Hipnoza snu powoduje, ze działania obiektu są wykonywane bez udziału świadomości, automatycznie. Aktywność obiektu jest ograniczona, rusza się on tylko na wyraźne polecenie hipnotyzera. Ta hipnoza jest łatwiejsza do prowadzenia i opanowania obiektu przez hipnotyzera. Zapamiętanie przez obiekt czynności wykonywanych podczas hipnozy następuje tylko, gdy nakaże to hipnotyzer.

Hipnoza jawy powoduje, ze obiekt jest ruchliwy, nie ma poczucia znajdowania się w zmienionym stanie świadomości. Wywoływane przez hipnotyzera halucynacje czy wydawane polecenia wykonuje z niechęcią, ale nie potrafi się im oprzeć. Tą hipnozę łatwiej jest przełamać, jeśli polecenie wydane osobie będącej pod wpływem hipnozy stoi wyraźnie w sprzeczności z jej przekonaniami.

Halucynacje wywołane przez hipnozę są trwalsze i pełniejsze, niż przy sugestii, oddziaływają na wzrok, słuch, dotyk. Można także zasugerować większą wydolność organizmu obiektu (podnoszenie sprawności bojowej wojska).

Most kataleptyczny – wywołanie u obiektu całkowitego znieruchomienia (sztywność ciała, pozostawanie długi czas bez ruchu).

Do zastosowania hipnozy konieczny jest kontakt werbalny lub wzrokowy obiektu z hipnotyzerem, gdyż muszą być wydawane polecenia (słownie, gestem lub obrazem – muszą powodować skupienie się obiektu na danym przedmiocie lub dźwięku). Można zahipnotyzować na raz dowolna liczbę obiektów (hipnoza zbiorowa).

Zasada: im istota starsza tym mniej podatna na hipnozę, część istot jest w ogóle niepodatna (nawet, jeśli chcą ulec sugestii).

Pola i fale elektromagnetyczne – aspekt fizyczny

Pola i fale elektromagnetyczne otaczają nas zewsząd. Wytwarzane są przez ciała takie jak planety czy słońca, żywe organizmy, urządzenia elektryczne. Fale nakładają się na siebie, interferują ze sobą, załamują się na przeszkodach, wzmacniają przy niektórych przedmiotach (w tym kościach czy mięśniach) – tworząc skomplikowany rozkład energii w przestrzeni.

Największy wpływ fale elektromagnetyczne maja na błony komórkowe, a tym samym na procesy biochemiczne zachodzące przy wymianie miedzy komórkami. Mogą zmieniać ładunki elektryczne cząstek transportowanych przez błony. Odpowiednie zwiększenie częstotliwości fal w danym miejscu w organizmie może powodować zmiany w pracy mięśni czy w przewodnictwie bodźców nerwowych.

Około jednego do dwu procentów populacji jest nadwrażliwa na promieniowanie pól.

Wiąże się to najprawdopodobniej z nieprzeciętnie rozwiniętymi pewnymi obszarami mózgu lub ich wyjątkową czułością. Są oni w stanie “odczuwać” promieniowanie takich pól i rozróżniać je. Są i tacy, którzy nie tylko odczuwają pola, ale potrafią na nie wpływać za pomocą fal wytwarzanych przez ich własny mózg.

Najprostszym sposobem wykorzystania umiejętności skupiana własną wolą fal elektromagnetycznych jest wywoływanie skurczów mięsni wokół krtani powodujących duszenie się obiektu. Był to ulubiony sposób dymisjonowania oficerów przez Darth Vadera. I nie była to iluzja.

Każdy proces myślowy (oraz zwykle przewodnictwo bodźców nerwowych) jest źródłem nowych fal elektromagnetycznych o określonej długości, gęstości, itd. Czynności behawioralne, czy też związane z prawidłowym funkcjonowaniem organizmu (ból, oddychanie, mruganie itp.) wytwarzają stały rodzaj fal jednakowego dla danej czynności typu (chyba, że ktoś umyślnie stara się wstrzymać oddech).

Takie odczucia jak strach czy radość są bardziej złożone. Ich fale powstają w różnych ośrodkach mózgu i maja różną.

Iluzja

Dzięki wykorzystaniu opisanych wyżej aspektów pracy mózgu człowieka (psychika i fizyka) możliwe jest wywoływanie halucynacji u innych istot. Sugestia, podparta większą lub mniejszą interwencją w fale mózgowe odpowiedzialne za tworzenie wrażeń odbieranych przez zmysły, tworzy obrazy, dźwięki i zapachy nieistniejące w rzeczywistości.

Wiedząc, gdzie tworzone są obrazy i uczucia, jakiemu obrazowi bądź uczuciu są przypisane dane fale można zacząć uczyć się na nie wpływać za pomocą własnych fal.

Chcąc wywołać u obiektu iluzje jabłka stojącego na istniejącym w rzeczywistości pustym stole musimy stworzyć wierną obraz owocu w swoim mózgu. Wizja ta będzie zakodowana pewnym zestawem fal mózgowych. Teraz ten kod należy skopiować do mózgu obiektu: za pomocą własnych fal przekształcając jego fale mózgowe obrazujące pusty stół w takie, które przedstawiają stół z jabłkiem. Ośrodek mózgu odpowiedzialny za doznania wzrokowe zostaje oszukany nieprawidłowymi falami i obiekt widzi jabłko na stole. Do tego można wywołać iluzję zapachu, dotyku i smaku.

Stopień skomplikowania iluzji zależy wyłącznie od umiejętności (i wyobraźni) iluzjonisty. Sztuczka Obi Wana na Death Star, sugerująca dwóm szturmowcom nieistniejący dźwięk, jest niewątpliwie prosta iluzja. Jeśli wywołamy iluzje na przykład palenia się ręki obiektu, tylko za pomocą iluzji obrazu (płomień), to obiekt może czuć ból, pomimo, że go iluzjonista nie wywołał Wiara w daną sugestię-iluzję jest rodzajem autosugestii i może być nawet przyczyną śmierci obiektu. Lecz to nie iluzja zabija, tylko wiara w nią!

Oczywiście w przypadku obiektów odpornych na iluzje, potrzebne jest też wywołanie iluzji bólu, swądu spalenizny itd.

Mam nadzieję, że chociaż w małym stopniu przybliżyłem wam temat sugestii i iluzji. I pamiętajcie nie wszystko, co widzicie musi być prawdziwe, czasem się odwróćcie i zobaczcie czy nie stoi za wami postać w czarnym płaszczu…